Madagascar
aangekomen in Antananarivo zijn we snel door de douane gegaan en hebben euro’s gewisseld. we werden opgewacht en direct naar het Lake City hotel gebracht. De volgende ochtend werden we door onze gids ( Aad ) opgehaald hij zou 14 dagen met zijn 4 wheel drive bij ons blijven , klein probleempje hij spreekt alleen Malagassie en Frans. We gingen op weg naar Andasibe een rit van c.a. 4 uur en zijn naar het prachtige Andasibe hotel gebracht. Het eten was daar prima de eerste kennismaking met zebu vlees en na enkele wijntjes lekker gaan slapen.
Na het ontbijt het nationaal park bezocht en veel dieren als de Indri Indri, diverse Maki,s en kameleons gespot. Ook hingen er diverse orchideeën in de bomen en zwommen er Pangasius vissen in het water. Eens per jaar wordt dit gebied geteisterd door cyclonen en moet de bevolking van Andasibe het hogerop zoeken omdat het gebied dan deels onder water loopt. Hierdoor is er een probleem ontstaan met Nijlkrokodillen die door overstromingen hier terecht gekomen zijn en de originele krokodillen zijn hierdoor verdwenen.
Vandaag na het ontbijt naar Brickeville , Manambato’ vetrokken om daar per boot c.a. 3 uur varen door het kanaal van Pangalanes naar ons nieuwe onderkomen Palmarium te gaan. Het is een prachtige tocht hier naar toe een aaneenschakeling aan meren, kreken en lagunes. Het kanaal werd in de Koloniale tijd voor transport gebruikt nu vinden er alleen lokale vissers met hun kleine Pirogues hun weg. Op het schiereiland van Palmarium bevindt zich een prachtig natuurgebied bestaande uit een weelderig oerwoud met vleesetende planten, orchideeën en natuurlijk de Indri Indri en vele andere maki’s. Palmarium is een prachtig resort met mooie ronde hutjes en prima eten. ’s Ochtends het park met een gids doorkruist ( heel veel te zien ) en ’s middags een tocht naar Andranokoditra een vissersdorp waar de vrouwen in het kanaal vissen en de mannen in de Indische Oceaan. In het dorp wonen ongeveer 150 mensen waarvan de helft Katholiek en de andere helft Protestant is.De kinderen gaan tot hun 11e jaar in het dorp naar school. Eens per week stopt er een trein bij een zeer verwaarloosd station.
Vandaag terug naar Andasibe en een wandeling door het dorp gemaakt, hoewel de bevolking wel armoedig is en er veel nieuwsgierige kinderen rondlopen, toch een leuke ervaring en de moeite waard. ’s Avonds bij Feon ’Nyala gegeten dat overigens prima was en een avondwandeling gemaakt. ( met lampje in de stuiken schijnen).
Vandaag via Antananarivo een 6 uur durende tocht naar Antsirabe, onderweg geluncht bij een Spaans restaurant Iskurna in Ambatolampy en wat raffia souvenirs gekocht. Door Aad naar Hotel Couleur Cafe gebracht wat er overigens prachtig uitziet, na het inchecken een wandeling door het centrum gemaakt en ’s avonds in het restaurant van Couleur Café gegeten.
De volgende ochtend een trip naar 2 kratermeren ( Lac Tritriva ) die met elkaar verbonden zijn gemaakt. Onderweg veel authentieke Malagassische huisjes gezien en genoten van de kinderen en bevolking onderweg en vele ossenwagens tegengekomen. De omgeving is hier overweldigend, veel terrassen met gerst voor de THB brouwerijen en groenten die er verbouwd word gezien. Ook worden hier veel stenen uit de klei gehaald en gebakken.
Geluncht bij Chez Jenny en daarna met de Pouse Pouse een rondrit gemaakt door Antsirabe met zijn vele koloniale gebouwen. Daarna heeft Aad ons maar de markt gebracht waar we even lekker van alle drukte konden genieten en zijn te voet naar Couleur Café terug gelopen.
In de vroege ochtend vertrokken naar Ranomafana onderweg genoten van de vele mooie landschappen en de Betsileo dorpjes weer met veel nieuwsgierige kinderen die graag even poseren.
We hebben de lunch gebruikt in Ambositra bij l’Artisan en wat rondgekeken voor eucalyptus houtsnijwerk, vlak voor Ranomafana een spectaculaire waterval gespot. Aangekomen bij het Centrest Hotel direct ingecheckt en wat gaan drinken in het dorp. Het Centrest was niet wat we ervan verwachten, prima kamers maar boring. De tuin bevatte wel veel prachtige orchideeën. Diner gebruikt bij Hotel Manja.
De volgende dag Nationaal park Ranomafana bezocht prachtig park met vele lemuren, slangen en kameleons. De pret werd alleen verpest door een partij asociale Chinezen die met hun knotsen van Camera’s die 500 beelden per seconde genereerden en de forest naast de gebaande paden aan het vertrappen waren bedorven. Buiten het park diverse kruiden en specerijen gekocht van de lokale bevolking. Na het bezoek aan het park een prachtige lunch locatie gevonden bij de Ranomafana Rivier Lodge … Daarna zijn we naar Hotel Thermaal gelopen voor een warmwaterbad maar die was helaas gesloten dus maar een weverij bezocht op de terugweg en daarna de markt opgegaan voor wat vertier.
De volgende ochtend via Fianarantsoa en Ambalvao een prachtige rit door de bergen en dalen en waar veel stenen gebakken werden naar Andringitra in de Tsaranoro Vallei gereden. In Ambalvao een papier fabriekje bezocht. Na de lunch op zoek gegaan in Ambalvao naar shampoo een hele klus in al die kleine winkeltjes, daarna direct door met enkele stops onderweg naar Tsara Camp.
Ingecheckt en onze spullen in de tent gezet en direct de omgeving verkend tussen al dat massief. Daarna even gezellig gehad met een paar Nederlanders ( Menno en zijn Vrouw uit Amsterdam ). S’Avonds van het diner genoten met de net ontmoete Nederlanders we werden geentertaind met dansjes en muziek uitgevoerd door de plaatselijke bevolking.
De volgende ochtend zijn we met onze gids die wel Engels sprak een mooie tocht gaan maken door de forest eerst een stuk richting camp Catta naar Nangonana door een gebied waar veel mallagasie begraven liggen in gaten onder enorme stenen. Daarna langs de rivier waar in een diepe poel kinderen aan het zwemmen waren en die ons voor de zoveelste keer kettingen wilde verkopen wat weer lukte natuurlijk. Toen richting camp Tsara Soa waar we een poosje met de Franse eigenaar gesproken hebben wat de beweegreden was om in deze woestenij een resort te beginnen, leuk verhaal had die eigenaar wel.
Op deze plek had je wel het idee dat de ijstijd een week geleden geëindigd is. Een klein plaatselijk ziekenhuisje bezocht waar de echt nog kleine kinderen doodsbang zijn voor blanke aardbewoners. De volgende ochtend vroeg weg weer off road natuurlijk en een plaatselijke liftster meegenomen tot aan de route nationaal RN7. Linksaf de weg opgedraaid richting Ranohira en ja hoor een file ? hoe is dat hier mogelijk tussen de ossenkarren, vrachtwagens en 4WD’s. Er zat een vrachtwagen muurvast met de achteras in een enorm gat in de weg die er met grof geweld met een bulldozer die daar voor wegwerkzaamheden aanwezig was uit getrokken moest worden. Gelukkig na 20 minuten zat er weer beweging in en konden wij onze weg vervolgen richting Ranohira/Isalo. Onderweg diverse stops gemaakt het landschap is zeer uitgebreid met veel vergezichten. Vanaf Ranohira waar we wat boodschappen gedaan hebben door naar het hotel Le Jardin du Roy Isalo en ingecheckt.
Prachtig hotel in een waanzinnige entourage. Omdat we laat waren wat gaan drinken aan de bar en het diner in het restaurant van Le Jardin du Roy gebruikt, dat was overigens perfect ( weer de sebu natuurlijk).
De volgende morgen door Aad naar de ingang van Nationaal Park Isalo gebracht waar we met een gids een overweldigende tocht door het park hebben gemaakt. Veel familie graven hoog in de rotsen en de canyons daar zijn prachtig.
De gids had veel kennis van dit gebied over hoe de mensen begraven werden en na 5 jaar dan definitief herbegraven werden. Een prachtig natuurlijke pool tussen de canyons gezien waar natuurlijk veel maki’s aanwezig waren, planten als olifantsvoet waren daar rijkelijk aanwezig. De temperatuur was doordat we aan nu aan de zuid/ westkant van het Andringitra gebergte waren behoorlijk warm. De BBQ lunch dat we gebruikt hebben in het park was perfect ( weer sebu natuurlijk) Jammergenoeg hebben wij ons behoorlijk geërgerd aan rijke Roemenen en Bulgaren die met enorme camera’s bijna over onze tafel liepen om maki’s te fotograferen terwijl we zaten te eten.
De volgende ochtend vroeg vertrokken richting Toliara onderweg passeerden we straatarme dorpjes waar de mensen ( meestal Bara’s) het drinkwater van kilometers ver in een verschrikkelijke hitte moesten halen. Onderweg hebben we meerdere stops gemaakt om water een biscuits uit te delen en foto’s te maken van de Baobabs en het zeer droge uitgestrekte landschap. Aangekomen in Toliara geluncht bij Etoile du Mer daarna onze tocht vervolgd richting Ifaty enkele kilometers verderop ingecheckt bij ons strand resort Hotel de la Plage. Hier heeft Aad ons verlaten omdat hij de volgende dag de 4WD terug moest rijden naar Antananarivo.
We kregen een prachtig huisje met een nog mooier uitzichtdirect aan het stand. Na 14 dagen backpakken was dat zeer welkom om nog 5 dagen op deze plek te genieten van het eten de mooie wandelingen die we maakten en de kleine vissersdorpen en een zee vol met Pirogues ( visbootjes).
Na 5 dagen werden we weer opgehaald voor transfer naar het vliegveld van Toliara en opvolgend een binnenlandse vlucht naar de hoofdstad. Op het vliegveld moesten we doordat we een extra tas hadden 50,- euro bijbetalen door de vele souvenirs die we gescoord hadden. Daar mocht je dus maar een tas bij je hebben in plaats van 2 per persoon.
Aangekomen in Antananarivo zijn we door Aad van het vliegveld gehaald en naar Hotel Belvedère gebracht. Een alleraardigst hotel waar je het centrum van de stad redelijk kon overzien. De Keuken van Belvedère is Italiaans georiënteerd en van een uitstekende kwaliteit. De sebu die we hier gegeten hebben was de lekkerste die we gegeten hebben op Madagascar. De Laatste dag in de hoofdstad doorgebracht. In de ochtend hebben wij de markt bekeken in de wijk Isotry een wel zeer armoedige wijk met een open riool erdoorheen en bergen huisvuil waar kinderen nog iets van waardeproberen te vinden. Er werden langs het water ook metalen voorwerpen als BBQ’s geproduceerd.Via Place Ho Chi Ming zijn we terug gelopen door een wijk met auto-onderdelen naar Belvedère voor de lunch.
In de middag een taxi besteld ( een zeer oude rammelende Renault 4 ) en hebben ons naar Queens palace laten brengen met prachtig uitzicht over de stad. Vandaar terug gelopen naar Lac Anosy toen met de trap omhoog naar Rue Rakotonirinas S en in deze buurt de lekkerste hamburger ( van sebu natuurlijk ) van mijn leven gegeten bij Artistics Café. Via Rue Victoire Rasoamanarive terug naar Belvedère waar we s ’avonds weer een perfect diner gebruikt hebben. Om c.a. 20 uur heeft Aad ons opgehaald voor transfer naar het vliegveld en hebben afscheid van Aad genomen en zijn toen naar Amsterdam gevlogen.
